نسخه آزمایشی
سخـن روز
آیت الله عاملی: قلب مؤمن بین دو انگشت خدا قرار دارد و خداوند است که در قلب او تصرف می‌کند.

 درسی از آیة الله احمدی میانجی (قدس سره)

عبرت

حضرت على علیه‌السلام در نهج‌البلاغه مى‌فرمایند:

‌« فإن‌ الدنیا قد ادبرت و آذنت بوداع و ان الآخرة قد اقبلت و اشرفت باطلاع الا و ان الیوم المضمار وغدا السباق والسبقة الجنة والغایة النار. (خطبه:28) »

اگر انسان منصفانه به دنیا نگاه کند، مى‌بیند که به یک معنا در دنیا خوشى نیست، و خداوند دنیا را طورى آفریده که همه تلخى‌ها را با نام خوشى در حلق ما مى‌ریزد؛ مثلاً بیکارى بد است، و طبق روایات، کسى که براى معاش خانواده‌اش کار مى‌کند، در حکم جهاد فى سبیل‌الله است؛ سپس شریعت مقدس مى‌فرماید: زهد خوب است؛ یک مقدار کم‌تر مصرف کنى بهتر است، کمک و ایثار‌کردن مالى خوب است

جناب علامه طباطبایى (رحمةالله علیه) مى‌فرمودند: «گاهى اعتباریات به قدرى زیاد مى‌شود که آدم حقایق را فراموش مى‌کند.» ‌

ما خودمان هم در اعتباریات مشغول هستیم؛ این‌که پشت سر من افراد زیادى نماز مى‌خوانند، در فلان مسجد منبر مى‌روم و خیلى جمع مى‌شوند، دست مرا مى‌بوسند، این‌ها چه ثمرى دارد؟ اگر ما از این موهمات کنار بکشیم و از خدا بخواهیم که به ما عقل کامل بدهد، واقعا کارهایمان آسان مى‌شود، اخلاق و رفتارمان درست مى‌شود، دنیاى ما هم اصلاح مى‌شود.

این قناعتى که در اسلام هست را شیوه خود بسازیم. مثلاً اگر وضو مى‌گیریم، آب را اسراف نکنیم و این اسراف را، به نام مقدسى انجام ندهیم. یک آقایى مى‌گفت: آقاى شیخ محمدتقى بهلول در شبانه‌روز یک وعده غذا مى‌خورد و آن هم نان و ماست. آن جناب مى‌گفت: این مقدار براى من بس است؛ پس چرا اضافه خرج کنم؟ حضرت على علیه‌السلام مى‌فرماید: خیال نکنید دنیا به شما رو آورده؛ دنیا پشت کرده و اعلام کرده که ماندن در آن همیشگى نیست. این گرفتارى‌ها، همه‌اش اعلام همین مطلب است. چه عبرتى بهتر از این دنیا!

هر که ناموخت ز گذشت روزگار                  هیچ ناموزد ز هیچ آموزگار

«و ان الیوم المضمار»؛ مضمار میدان مسابقه است. حضرت مى‌فرماید: این‌جا که در آن زندگى مى‌کنیم، میدان مسابقه است. ‌

باید در عبادت، در مناجات و علو رتبه در تکاپو باشیم. شما شرح حال علما را مطالعه کنید. بعضى از علما که آدم عبادتشان را مى‌بیند تعجب مى‌کند؛ مثلاً هر روز هم زیارت عاشورا مى‌خواندند، هم زیارت جامعه مى‌خواندند و هم نوافل زیادى به جا مى‌آوردند. از آن طرف به مطالعه‌شان مى‌رسیدند. سعى کنید شما هم در شبانه‌روز یک برنامه عبادى ثابتى داشته باشید. در این میدان مسابقه هر کسى برنده شود، اهل بهشت است. حالا اگر کسى برنده نشد، چه مى‌شود؟ حضرت مى‌فرماید:«والغایة النار». حضرت در ادامه فرمودند: آیا کسى نیست که قبل از مرگ توبه کند. در روایت هست که نگذارید گناهانتان بیات شود. اگر شیطان اغفال کرد و معصیتى انجام شد، سریع با توبه و استغفار جبران کنید. در روایت داریم که براى حل مشکلات دنیوى خود استغفار کنید. یک نفرى دربان معاویه بود و ثروت فراوانى داشت. روزى به محضر امام حسن مجتبى علیه‌السلام عرض کرد: آقا، من ثروت زیادى دارم، ولى صاحب اولاد نمى‌شوم. حضرت فرمود: «زیاد استغفار کن!» و بدین‌سان صاحب فرزند شد.

نقل کرده‌اند: که مرحوم آیةالله العظمى بروجردى قدس‌سره اواخر عمرش تأسف مى‌خورد که پیر شده‌ایم و کارى نکرده‌ایم! حضار عرض کردند: آقا! شما این همه کار کردید؛ مدرسه ساختید و طلبه تربیت کردید. فرمود: «اخلص العمل فان الناقد بصیر.» آن کسى که درست را از نادرست تشخیص مى‌دهد، خود خداست که او هم بصیر است. او خوب مى‌داند که ما در نهان، چه فکرى مى‌کنیم. ‌

خدایا! به حق محمد وآل‌محمد به همه ما اخلاص مرحمت فرما!

«والسلام علیکم و رحمة الله علیه»

منبع : هفته نامه افق حوزه – 22 دی ماه 1389- شماره 296

عبرت

حضرت على علیه‌السلام در نهج‌البلاغه مى‌فرمایند:

‌« فإن‌ الدنیا قد ادبرت و آذنت بوداع و ان الآخرة قد اقبلت و اشرفت باطلاع الا و ان الیوم المضمار وغدا السباق والسبقة الجنة والغایة النار. (خطبه:28) »

اگر انسان منصفانه به دنیا نگاه کند، مى‌بیند که به یک معنا در دنیا خوشى نیست، و خداوند دنیا را طورى آفریده که همه تلخى‌ها را با نام خوشى در حلق ما مى‌ریزد؛ مثلاً بیکارى بد است، و طبق روایات، کسى که براى معاش خانواده‌اش کار مى‌کند، در حکم جهاد فى سبیل‌الله است؛ سپس شریعت مقدس مى‌فرماید: زهد خوب است؛ یک مقدار کم‌تر مصرف کنى بهتر است، کمک و ایثار‌کردن مالى خوب است

جناب علامه طباطبایى (رحمةالله علیه) مى‌فرمودند: «گاهى اعتباریات به قدرى زیاد مى‌شود که آدم حقایق را فراموش مى‌کند.» ‌

ما خودمان هم در اعتباریات مشغول هستیم؛ این‌که پشت سر من افراد زیادى نماز مى‌خوانند، در فلان مسجد منبر مى‌روم و خیلى جمع مى‌شوند، دست مرا مى‌بوسند، این‌ها چه ثمرى دارد؟ اگر ما از این موهمات کنار بکشیم و از خدا بخواهیم که به ما عقل کامل بدهد، واقعا کارهایمان آسان مى‌شود، اخلاق و رفتارمان درست مى‌شود، دنیاى ما هم اصلاح مى‌شود.

این قناعتى که در اسلام هست را شیوه خود بسازیم. مثلاً اگر وضو مى‌گیریم، آب را اسراف نکنیم و این اسراف را، به نام مقدسى انجام ندهیم. یک آقایى مى‌گفت: آقاى شیخ محمدتقى بهلول در شبانه‌روز یک وعده غذا مى‌خورد و آن هم نان و ماست. آن جناب مى‌گفت: این مقدار براى من بس است؛ پس چرا اضافه خرج کنم؟ حضرت على علیه‌السلام مى‌فرماید: خیال نکنید دنیا به شما رو آورده؛ دنیا پشت کرده و اعلام کرده که ماندن در آن همیشگى نیست. این گرفتارى‌ها، همه‌اش اعلام همین مطلب است. چه عبرتى بهتر از این دنیا!

هر که ناموخت ز گذشت روزگار                  هیچ ناموزد ز هیچ آموزگار

«و ان الیوم المضمار»؛ مضمار میدان مسابقه است. حضرت مى‌فرماید: این‌جا که در آن زندگى مى‌کنیم، میدان مسابقه است. ‌

باید در عبادت، در مناجات و علو رتبه در تکاپو باشیم. شما شرح حال علما را مطالعه کنید. بعضى از علما که آدم عبادتشان را مى‌بیند تعجب مى‌کند؛ مثلاً هر روز هم زیارت عاشورا مى‌خواندند، هم زیارت جامعه مى‌خواندند و هم نوافل زیادى به جا مى‌آوردند. از آن طرف به مطالعه‌شان مى‌رسیدند. سعى کنید شما هم در شبانه‌روز یک برنامه عبادى ثابتى داشته باشید. در این میدان مسابقه هر کسى برنده شود، اهل بهشت است. حالا اگر کسى برنده نشد، چه مى‌شود؟ حضرت مى‌فرماید:«والغایة النار». حضرت در ادامه فرمودند: آیا کسى نیست که قبل از مرگ توبه کند. در روایت هست که نگذارید گناهانتان بیات شود. اگر شیطان اغفال کرد و معصیتى انجام شد، سریع با توبه و استغفار جبران کنید. در روایت داریم که براى حل مشکلات دنیوى خود استغفار کنید. یک نفرى دربان معاویه بود و ثروت فراوانى داشت. روزى به محضر امام حسن مجتبى علیه‌السلام عرض کرد: آقا، من ثروت زیادى دارم، ولى صاحب اولاد نمى‌شوم. حضرت فرمود: «زیاد استغفار کن!» و بدین‌سان صاحب فرزند شد.

نقل کرده‌اند: که مرحوم آیةالله العظمى بروجردى قدس‌سره اواخر عمرش تأسف مى‌خورد که پیر شده‌ایم و کارى نکرده‌ایم! حضار عرض کردند: آقا! شما این همه کار کردید؛ مدرسه ساختید و طلبه تربیت کردید. فرمود: «اخلص العمل فان الناقد بصیر.» آن کسى که درست را از نادرست تشخیص مى‌دهد، خود خداست که او هم بصیر است. او خوب مى‌داند که ما در نهان، چه فکرى مى‌کنیم. ‌

خدایا! به حق محمد وآل‌محمد به همه ما اخلاص مرحمت فرما!

«والسلام علیکم و رحمة الله علیه»

منبع : هفته نامه افق حوزه – 22 دی ماه 1389- شماره 296

مدیر
Date published: 12:00
10 / 10ScaleMaximum stars

جناب علامه طباطبایى (رحمةالله علیه) مى‌فرمودند: «گاهى اعتباریات به قدرى زیاد مى‌شود که آدم حقایق را فراموش مى‌کند.» ‌

ما خودمان هم در اعتباریات مشغول هستیم؛ این‌که پشت سر من افراد زیادى نماز مى‌خوانند، در فلان مسجد منبر مى‌روم و خیلى جمع مى‌شوند، دست مرا مى‌بوسند، این‌ها چه ثمرى دارد؟ اگر ما از این موهمات کنار بکشیم و از خدا بخواهیم که به ما عقل کامل بدهد، واقعا کارهایمان آسان مى‌شود، اخلاق و رفتارمان درست مى‌شود، دنیاى ما هم اصلاح مى‌شود.

این قناعتى که در اسلام هست را شیوه خود بسازیم. مثلاً اگر وضو مى‌گیریم، آب را اسراف نکنیم و این اسراف را، به نام مقدسى انجام ندهیم. یک آقایى مى‌گفت: آقاى شیخ محمدتقى بهلول در شبانه‌روز یک وعده غذا مى‌خورد و آن هم نان و ماست. آن جناب مى‌گفت: این مقدار براى من بس است؛ پس چرا اضافه خرج کنم؟ حضرت على علیه‌السلام مى‌فرماید: خیال نکنید دنیا به شما رو آورده؛ دنیا پشت کرده و اعلام کرده که ماندن در آن همیشگى نیست. این گرفتارى‌ها، همه‌اش اعلام همین مطلب است. چه عبرتى بهتر از این دنیا!

هر که ناموخت ز گذشت روزگار                  هیچ ناموزد ز هیچ آموزگار

«و ان الیوم المضمار»؛ مضمار میدان مسابقه است. حضرت مى‌فرماید: این‌جا که در آن زندگى مى‌کنیم، میدان مسابقه است. ‌

باید در عبادت، در مناجات و علو رتبه در تکاپو باشیم. شما شرح حال علما را مطالعه کنید. بعضى از علما که آدم عبادتشان را مى‌بیند تعجب مى‌کند؛ مثلاً هر روز هم زیارت عاشورا مى‌خواندند، هم زیارت جامعه مى‌خواندند و هم نوافل زیادى به جا مى‌آوردند. از آن طرف به مطالعه‌شان مى‌رسیدند. سعى کنید شما هم در شبانه‌روز یک برنامه عبادى ثابتى داشته باشید. در این میدان مسابقه هر کسى برنده شود، اهل بهشت است. حالا اگر کسى برنده نشد، چه مى‌شود؟ حضرت مى‌فرماید:«والغایة النار». حضرت در ادامه فرمودند: آیا کسى نیست که قبل از مرگ توبه کند. در روایت هست که نگذارید گناهانتان بیات شود. اگر شیطان اغفال کرد و معصیتى انجام شد، سریع با توبه و استغفار جبران کنید. در روایت داریم که براى حل مشکلات دنیوى خود استغفار کنید. یک نفرى دربان معاویه بود و ثروت فراوانى داشت. روزى به محضر امام حسن مجتبى علیه‌السلام عرض کرد: آقا، من ثروت زیادى دارم، ولى صاحب اولاد نمى‌شوم. حضرت فرمود: «زیاد استغفار کن!» و بدین‌سان صاحب فرزند شد.

نقل کرده‌اند: که مرحوم آیةالله العظمى بروجردى قدس‌سره اواخر عمرش تأسف مى‌خورد که پیر شده‌ایم و کارى نکرده‌ایم! حضار عرض کردند: آقا! شما این همه کار کردید؛ مدرسه ساختید و طلبه تربیت کردید. فرمود: «اخلص العمل فان الناقد بصیر.» آن کسى که درست را از نادرست تشخیص مى‌دهد، خود خداست که او هم بصیر است. او خوب مى‌داند که ما در نهان، چه فکرى مى‌کنیم. ‌

خدایا! به حق محمد وآل‌محمد به همه ما اخلاص مرحمت فرما!

«والسلام علیکم و رحمة الله علیه»

منبع : هفته نامه افق حوزه – 22 دی ماه 1389- شماره 296

Starts: 2011/05/05
Ends: Duration:
P.O. Box:
Ardabil,
Iran
عبرت

حضرت على علیه‌السلام در نهج‌البلاغه مى‌فرمایند:

‌« فإن‌ الدنیا قد ادبرت و آذنت بوداع و ان الآخرة قد اقبلت و اشرفت باطلاع الا و ان الیوم المضمار وغدا السباق والسبقة الجنة والغایة النار. (خطبه:28) »

اگر انسان منصفانه به دنیا نگاه کند، مى‌بیند که به یک معنا در دنیا خوشى نیست، و خداوند دنیا را طورى آفریده که همه تلخى‌ها را با نام خوشى در حلق ما مى‌ریزد؛ مثلاً بیکارى بد است، و طبق روایات، کسى که براى معاش خانواده‌اش کار مى‌کند، در حکم جهاد فى سبیل‌الله است؛ سپس شریعت مقدس مى‌فرماید: زهد خوب است؛ یک مقدار کم‌تر مصرف کنى بهتر است، کمک و ایثار‌کردن مالى خوب است

" />


پایگاه اطلاع رسانی موسسه فرهنگی و پژوهشی دارالارشاد مرکز حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله سید حسن عاملی

SiteMap